Nog een 3-tal weken en dit schooljaar zit er alweer op. Zoals elk jaar zeggen we: “Amai, dat is snel gegaan!” Al lijkt dat deze keer nog meer waar te zijn dan anders. Sommige van onze leerlingen vertoeven al een klein beetje in vakantiemodus omdat ze onze (denkbeeldige) schoolpoort al lang niet meer gezien hebben.

Toch zijn er ook heel wat leerlingen voor wie naar school gaan opnieuw als routine voelt. ’s Ochtends op tijd opstaan, haasten om de bus te nemen en hopen dat je je boterhammen niet vergeten bent. En je mondmasker. Want die routine die we in maart even on hold hebben gezet, is nu terug in een aangepaste versie. School 2.0.

Leerlingen die toekomen op de speelplaats moeten hun mondmasker dragen, hun handen grondig wassen en wachten op de leerkracht wanneer de bel gaat. Als je naar de wc gaat, moet je tussen nadarhekken wandelen (wat voor een licht festivalgevoel zorgt) en in de gang volg je de verschillende borden nauwkeurig zodat je niet plots begint te spookwandelen.

In de klas heeft iedereen zijn vaste plaats op 1,5 meter van elkaar verwijderd en wordt er les gevolgd met mondmaskers op, al is dat nog wat wennen. De meest gebruikte zin tegenwoordig is dan ook: “Hou je mondmasker op alsjeblieft!”

Wat er echter nog steeds niet veranderd is, is het enthousiasme. De leerkrachten die weer in levende lijve voor de klas mogen staan, zijn opgelucht dat ze ‘normaal’ kunnen lesgeven. De leerlingen zijn dan weer blij dat ze enkele dagen in de week het gewone ritme kunnen volgen en écht kunnen praten met hun klasgenoten in plaats van via een schermpje.
En hoe vaak de leerlingen tijdens het schooljaar wel eens durven klagen over huiswerk en vervelende lessen, momenteel zijn ze vooral héél content dat ze weer eens in de les moeten zitten.